شديم بندهء سلطان فقر و از افراد * ممالك ملك وملك شد مسخّر ما كتاب جمع وجوديم ما به مدرّس خود * كه هر چه هست بود آيت مفسّر ما مس نواقص امكان زر وجوب شود * شود چو طرح بر او گرد كيمياگر ما صفاى گوشه نشينم و هست روشن‌تر * ز آفتاب فلك طينت منوّر ما نگاهبان سرّ و گنج و افسر ملكيم * كه شاهوارتر از گوهرست گوهر ما ( صفا اصفهانى ) انسان اگر بدان گونه كه حضرت ربّ ، وى را خلق كرده و آن استعدادهاى شگفت را در وجودش به وديعت نهاده و او را براى رسيدن به كمال مطلق و لقا و وصال محبوب آماده نموده خود را بشناسد و قدم در صراط مستقيم بگذارد به ريشهء نيك بختى و شاخهء سعادت اتصال پيدا كرده ، در اين صورت بايد منتظر جلوهء مقامات ملكوتيّه و ظهور صفات الهيّه از شجرهء طيبّهء وجود خود باشد . ثمرهء معرفت به حقايق صدرالمتألهين شيرازى در بخش اول كتاب « اسرار الآيات » در ثمرهء معرفت به حقايق مىفرمايد : اصل نيك‌بختىها و اساس و ريشهء خوبىها عبارت است از كسب حكمت حقّهء الهيّه . منظور ما از حكمت حقّه ، معرفت به حضرت حق و صفات و افعال و ملك وملكوت آن جناب - عزّ شأنه - است . و همچنين دانش و بينش نسبت به روز قيامت و منازل و مقامات آخرت ، از حشر